Ankerknopen Ontwarren
Bij het aanmeren in Griekse havens wordt meestal het anker gebruikt om de boeg op te spannen, waar elders in de Middellandse Zee de meertouwen netjes klaarliggen. Wanneer meerdere boten naast elkaar aanmeren, is het onvermijdelijk dat ankerkettingen elkaar af en toe kruisen. Er ligt er altijd wel eentje schuin. Vroeg of laat haalt iemand zijn anker op, en neemt dat van een ander gewoon mee.
Wat volgt behoeft in principe geen paniek, maar dat is meestal wel het resultaat. Een zekere Michel, met jarenlange zeilervaring in Griekenland, had ons vooraf gewaarschuwd: neem zeker een ankerklauw mee. We hadden er dus één bij. Op de vierde dag in Griekenland hadden we ze al nodig.
Met die klauw, een eenvoudig stuk gereedschap dat pas logisch wordt wanneer je het ziet gebruiken, wordt de knoop stap voor stap ontward. Je leert de techniek niet uit een handleiding, maar door het te zien doen, en uiteindelijk ook zelf te ervaren.
Dat het ons intussen meerdere keren overkwam, helpt. Dat het telkens de fout van een ander was, spreekt voor zich.
Over motoren die weigeren en ankers die klemmen. Over havens vol boten en geknoopte kettingen. Over Britten en Duitsers. Over kleine rampen en grote akkefietjes. Een erg lange post, maar alles moest erin.