Over pijlers die de weg wijzen. Over techniek die opgeeft en diepte die plots ontbreekt. Over valse hoop en een haven die woord houdt. Maar vooral over de wil om ondanks alle onzekerheid toch door te varen.

Over havensteden die hun verleden niet kunnen verbergen. Over bovenwindse buren, groeten aan lij en niemand die de regels volgt. Over geneugten intra en extra muros. Maar vooral over hoe vreemden onderweg even vrienden worden.

Over Saronische schakeringen. Over een wereldwonder voor een prikje. Over thuiskomen voor het donker en gensters die van onze vingers springen. Maar vooral over marge. Erg weinig marge.

Over vertrouwd gezelschap en de luxe van tijd. Over onvermijdelijke fricties en uitverkochte havens. Maar vooral over de betrekkelijkheid van anonimiteit.

Over afscheid bij dageraad. Over kwetsbaarheid en solidariteit. Over ervaring die het haalt van haast. En over de ultieme bestemming.

Over navigeren tussen wind en land. Over pirouettes en waterdans. Over lange lijsten en korte kettingen. Over omgang met de medemens. En over aangekondigd onheil.

Over loskomen en opnieuw beginnen. Over complexe problemen en eenvoudige oplossingen. Over een eiland dat zich pas opent als je aandringt. Over een dag die zich niet laat plannen, maar wel beleven. Over mythe en smaak.

Over een blij weerzien. Over vertrekken, improviseren en volhouden. Over de lange aanloop naar de Sporaden. En over mensen die telkens op het juiste moment opduiken.

Over samen op weg zijn, nog voor we weg zijn, nog voor we samen zijn. Over een berg die tegelijk mythe en werkelijkheid is. Over oplossen in bossen, rots en lucht. Over een moment op het dak van de wereld. Overleven. Over liefde.

Over een nieuwe stad die al lang bestond. Over tijd die zich opstapelt in steen en stilte. Maar vooral over de onontkoombare vervlechting van nu en toen.

Over wind die komt en gaat. Over planning die zich vouwt rond havens, baaien en vergissingen. Over de traagheid van de afstand. Maar vooral over de gastvrijheid van de Griek.

Over aankomen na een veel te lange reis. Over ankers en hun affiniteiten. Over genoeg, maar niet te veel. Over plannen die zich herschikken in de plooien van de zee.

Over voorspoed en tegenwind. Over thuiskomen op de Sporaden. Over de geneugten van Skiathos. Over vrienden maken, met de ijle hoop op weerzien. Over de boot die blijft liggen, en de bemanning die vertrekt.

Over ontbrekende seconden, zoute kleren en de afstand tussen boot en kade. Van trotse skipper naar meelijwekkend slachtoffer.

Over een vroege wekker. Over dezelfde oplossing voor hetzelfde probleem, maar dan beter. Over zwemmen in koud water. Over officieuze races. En over een onvrijwillige duik.

Over moeilijk lokomen van de kade. Over persoonlijke escortes, vliegend en zwemmend, maar altijd speels. Over een probleem dat definitief opgelost was, maar dan toch weer niet.

Over de zee die zich vernauwt tot een gedachtenfout. Over vrijheid die steeds kleiner wordt. Over keuzes die steeds preciezer worden. Over ruimte die oplost in detail.

Over een brug die lang gesloten blijft. Over stroming die zich niet laat plannen. Over een stad die zich toont in steigers, met kleine openingen van toegankelijkheid. Over Aristoteles en verwondering over het water. Over wachten, varen, en toch vooruitkomen.

Over de start van een tweede seizoen in Griekenland. Over de oostkust van de beschaving. Over een moeilijke doortocht. En over een cruisingtraject dat zich eerder aandient als een oversteek.

Omdat gewone stervelingen hun vakanties vaak lang vooraf inplannen, stellen we voor 2026 meteen de kalender voor het ganse jaar op.