Reisverhalen zijn geen chronologie van plaatsen, maar sporen van een tocht die zich pas achteraf laat begrijpen. Elke oversteek, elke haven en elke wacht op wind laat iets achter. Deze verhalen brengen dat bij elkaar: niet als overzicht, maar als herinnering in beweging.
Wat volgt zijn enkele van die momenten, elk met hun eigen ritme en richting.
Een seizoen van herhaling en variatie, waarin vaste routes door de Griekse eilanden telkens nieuwe verhalen dragen. Vanuit Olympic Marine ontvouwt zich een leven op het water dat minder draait om afstand dan om mensen, momenten en omstandigheden.
Een oversteek die afstand tastbaar maakt. Dagen en nachten vloeien samen, en ergens tussen sterren en horizon verschuift het vertrouwen.
De eerste confrontatie met wind, zee en onszelf. Wat we dachten te weten, maakt plaats voor wat zich aandient — soms zacht, soms onverbiddelijk.
Een beslissing die eerder groeit dan valt. Tussen twijfel en verlangen ontstaat het idee van een boot, en van een leven dat zich nog moet uittekenen.
