Over wachten op het getij. Over een nacht die de koers verlegt. Over ruimte en tijd die vervliegen in een oogwenk. Maar vooral over afscheid nemen van een seizoen dat, eenmaal voorbij, verder leeft als herinnering.
Terug in de Fuik
Donderdagochtend nog even zwemmen.
Dan zetten we meteen koers naar Chalkis. Daar aangekomen meren we meteen aan op het Stratos’ punt, langszij. Dat punt kennen we nog van De Fuik van Euboea. We raken even de boot die ernaast ligt, maar de fenders doen hun werk.
De brug gaat pas open op zaterdag. Vandaag is het donderdag. Dat wordt weerom enkele dagen wachten in Chalkis, net als bij onze vorige doortocht.
We laten ons verwennen in restaurant Zelon, ons nog bekend van een vorige doorreis. Sashimi, taco’s, arancini ...
De kleine gebeurtenissen zijn te onbenullig om te beschrijven. Het hoogtepunt is het schoonmaken van de boot op vrijdag.
Nachtje Door
Zaterdag wachten we tot de havenautoriteit het openen van de brug aankondigt via de marifoon. Ditmaal is dat al om 0u17, veel vroeger dan verwacht. Zo zijn we net na middernacht aan de andere zijde van de brug.
Er wordt veel wind verwacht in de Golf van Euboea de komende dagen, dus we besluiten ‘s nachts door te varen en de resterende dagen door te brengen in de Saronische Golf, voorbij Sounion, aan de andere kant van Attica.
We passeren net als vorige keer onder de nieuwe brug van Chalkis, weerom ‘s nachts, nu al met iets meer vertrouwen dat de mast van Minke Balaena eronder door kan.
En we varen de ganse nacht door.
‘s Ochtends passeren we Olympic Marine. We kunnen er niet aanmeren, omwille van de Aegean 600, een offshore-zeilwedstrijd van 600 NM met Olympic Marine als thuishaven. Wel kruisen we af en toe een vermoedelijk deelnemer.
We ronden Kaap Sounion en steken de Saronische Golf over.
Geen Testosteron
Zaterdag omstreeks 13u arriveren we in Poros. Het aanmeren met zijwind in de haven verloopt vlekkeloos. Vervolgens meert naast ons een andere boot aan met minder succes. De Zaffira, een 42-voeter, maakt een flinke kras op de romp van Minke Balaena. Geen testosteron. Als onder beschaafde mensen wisselen we de nodige gegevens voor de verzekering uit.
De kids nemen wat tijd voor zichzelf en gaan Poros verkennen.
Ann en Wouter gaan ook op verkenning, om een nieuwe ankerklauw te kopen. We dineren in restaurant Apora, waar we een heerlijke ceviche met tijgermelk en limoen eten.
Bij het slapengaan wordt de rust verstoord door de muziek van een discobar op de kade, tot in de kleine uurtjes.
Zonder Tegenprestatie
Na verschillende lange trajecten willen we even tot rust komen in Poros. Er zijn echter werken aan de gang aan de andere kant van de haven, en de havenautoriteit beperkt de ligtijd tot één etmaal per boot.
Wanneer de havenmeester het liggeld komt innen, dringt Wouter voorzichtig aan op een uitzondering. Ook onze mogelijkheid een ligplaats te vinden is beperkt door de Aegean 600. De vorige nacht wordt kwijtgescholden, en voor de volgende nacht zien we dan wel weer. En dat zonder tegenprestatie.
Oude Bekenden
Zondag wordt een hete dag. Lara en Robbe willen graag jetskiën, dus we gaan allen naar de andere kant van het schiereiland. Een flinke wandeling.
Op de terugweg nemen we een verfrissing bij onze vriend Bavos van restaurant Kanali. Het is een warm weerzien. We dineren die avond in restaurant Poseidon, ook een oude bekende. De ceviche is er weerom onweerstaanbaar.
Voorbijgevlogen
De tijd in Poros vliegt voorbij. Voor we het beseffen, is het dinsdag en dringt de terugvaart naar Olympic Marine zich op. Het was een bijzondere week waarmee we het lenteseizoen afsluiten.
