Wereldberoemd in Vathi
Over vertrouwd gezelschap en de luxe van tijd. Over onvermijdelijke fricties en uitverkochte havens. Maar vooral over de betrekkelijkheid van anonimiteit.
Van Oost naar West
Het tweede seizoen plannen we de oostkant van Griekenland te verkennen. Zoals eerder gedocumenteerd in Vooruitblik 2026 brengt dat plan ons vanuit Olympic Marine, door het kanaal van Korinthe en de Golf van Korinthe over Lefkas tot in Corfu, dan verder naar Zakynthos, en vandaar weer helemaal terug naar Olympic Marine.
Vertrouwd Gezelschap
De eerste week krijgen we het gezelschap van dochter Lore met partner Mats. Beiden zijn niet aan hun proefstuk toe.
Ze arriveren zaterdag al. Ondanks het late uur slagen ze erin de boot aan te sluiten op het elektriciteitsnet. Daarmee hebben ze verlichting, werkende koelkasten en een toilet met doorspoeling.
Zondag worden Ann en Wouter bij hun aankomst verwelkomd met brood met tzatziki en tomaat-mozzarellasalade. Een aangename verrassing na een lange reis.
Noeste Arbeid
De boot verkeert in prima conditie, met dank aan Fast Sailing. Zoals Lore opmerkt, hebben “de jaren nauwelijks hun sporen nagelaten.”. Niet vanzelf. Noeste arbeid.
Vol Enthousiasme
Wanneer we Ann vragen of ze er zin in heeft, lijkt ze aan te geven van wel.
Afstand Vergt Ritme
Na een dik uur gezamenlijk opzoeken en plannen volgt het verdict: maandag over de Saronische Golf tot in Vathi, 49 NM, met uitwijk naar Perdika. Dinsdag het tweede deel van de Saronische Golf, tot in Isthmia, 29 NM, aan de oostelijke ingang van het kanaal; naar verluidt is het kanaal dinsdag gesloten. Woensdag dan door het kanaal tot in Galaxidi, ongeveer halfweg de Golf van Korinthe, en dan nog drie dagen voor de resterende 120 NM. Steevast enn flinke 40 NM per dag dus.
Tijd voor Aankomen
We gebruiken het diner in het ons welbekende restaurant Kaleo. Zonder klachten.
De avond wordt gevuld met een rist partijen kleurenwies. Wanneer het aantal delingen het toeval kan uitsluiten, kennen de jongelingen weerom hun plaats.
De dag was heet, maar de avond ontvouwt zich zalvend. Een zachte bries brengt verkoeling, maar geen kilte. Wouter slaapt naar goede gewoonte het eerste deel van de nacht aan dek.
Drievuldige Frictie
Het uitvaren doen we zelf, maar voor het zover is, krijgen we 11 kt zijwind door de havengeul. Omdat die nauwelijks breder is dan onze boot lang, blijkt het toch een lastig manoeuvre. Met een bolfender voorkomt Lore een effectieve aanvaring.
In de zeestraat tussen Makronisos en Attica waait het stevig. Zodra we de kaap van Sounion om zijn en de Saronische Golf opvaren, valt de wind echter al snel terug tot enkele knopen. Je raadt het: steevast op kop.
Op sommige plaatsen wordt het bevreemdend still op het water, terwijl we door de Saronische golf dobberen.
Intussen heeft ook de waterpomp weer forfait gegeven. Een probleem dat zich slechts af en toe voordoet, is veel lastiger op te lossen dan een probleem dat zich systematisch aandient.
Verrukkelijk Vathi
Op wat spaarzame hulp van de fok na, leggen we maandag het ganse traject op motor af. Een uur voor aankomst nemen we telefonisch contact op met de haven. “No, I’m not there now”, klinkt het aan de telefoon. “But there is room enough”. Een uurtje later bereiken we Vathi, een prachtige kleine haven. Maar als er al “room” was, dan is die omstreeks 16u uitverkocht. Een korte pirouette in de haven geeft uitsluitsel.
Voor we koers zetten naar Perdika, proberen we het anker in een baai ten noorden van Vathi. De baai biedt een geschikte ligplaats voor de nacht.
Eens voor anker begeven we ons met de dinghy naar de wal. Het ondernemende deel van het gezelschap wandelt nog even tot in Vathi.
Wouter neemt alvast plaats in restaurant Theoni Kolias, even voor Vathi.
Het eten is er eenvoudig, maar degelijk.
Ontbijt aan de Kade
De nacht verloopt zonder noemenswaardige incidenten. Ondertussen heeft bijna iedereen de gewoonte een aantal uurtjes aan dek te spenderen om aan de warmte van de kajuiten te ontsnappen.
Dinsdagochtend begint met een zwembeurt. De schildpad die Wouter enkele malen ziet opduiken, is alweer verdwenen tegen de tijd dat Ann het fototoestel klaar heeft.
Op suggestie van Ann ontbijten we in Vathi. Weer met z’n allen in de dinghy. We belanden op een terrasje aan de town quay, op luttele meters van de aangemeerde boten.
Een Beetje Verbaasd
We horen enkele boaties Nederlands praten tegen elkaar. “Ja, wij horen dat ook”, zegt een van hen. Hij komt een praatje maken aan tafel. “Ah, de boot in de baai. Waren jullie dat met die Solaris gisteravond?”, vraagt hij. “Wacht, mijn vriend is een hevige Solarisfan.”. De vriend noemt Willem, hijzelf Mathias. “En jij bent Wouter”, stelt Willem. “Je hebt de boot gekocht in 2023. En je bent actief in finance”. Eerlijk? We zijn toch een beetje verbaasd.
“Je passage in de haven gisteren is niet onopgemerkt gebleven”, verklaart Willem. “Een Solaris met een Belgische vlag, zo zijn er niet veel.”. Neen, zo is er maar eentje, weten we van onze broker Messinck. Het internet deed de rest.
Na het ontbijt begeven de BV’s zich weer naar de boot, klaar om deze nieuwe dag aan te vatten.
