De Tyrreense zee presenteert zich minder zachtmoedig dan tijdens de vorige oversteek, een jaar geleden. Het wordt een afvallingstocht en een strijd op meerdere fronten.

Een lange winter was het aftellen naar het nieuwe zeilseizoen. Nu is het eindelijk zover. Donderdag begeven we ons opnieuw naar Porto Rotondo, waar Minke Balaena de winter heeft doorgebracht, om de overtocht naar Griekenland aan te vatten.

De winter wordt gebruikt om voorbereidingen te treffen voor het zeilseizoen van 2025, zowel materieel als wat de planning betreft. Heimwee naar de oversteek brengt ons naar nieuwe oorden, naar de wortels van onze beschaving. Oude en nieuwe bekenden zullen ons vervoegen, sommigen uit nieuwsgierigheid, anderen uit passie.

Over een trip van en vooral op het wondermooie Corsica naar Sardinië. Een verloren zeiltocht met Veerle en Erik, gerecycleerd als reguliere vakantie, die niets met zeilen te maken heeft. En daarom vooral veel foto's met korte duiding.

Over een trip van Sardinië naar en vooral op het wondermooie Corsica. Een verloren zeiltocht met Daphne en Michael, gerecycleerd als reguliere vakantie, die niets met zeilen te maken heeft. En daarom vooral veel foto's met korte duiding.

Over de schatten van Sardinië en Corsica, en het herstelplan van een verloren gewaande reis, te land, ter zee en in de lucht.

Over het Yachting Festival te Cannes, technische hoogstandjes en uitgepuurde luxe, laboratorium voor de mens zonder grens. En over alweer een showstopper die de planning danig in de war stuurt.

Over het creatief zijn in tijdsbesteding bij materiële pech, of hoe we er toch steeds proberen iets van te maken. Over een afscheid, dat er eigenlijk geen is.

Over de diensten van de Yacht Service Club in Porto Rotondo. Met een snelle interventie, in recordtijd naar volledig herstel.

Over de hernieuwde moed van Ann voor het zeilen, de aftrap van de zeilweek met schoonbroer Alain, en het onheil dat ons daarbij toch weer overvalt.

Over de week met Danny in Corsica. En over de appreciatie van Ann voor het zeilen na een bewogen week aan de westkust van Corsica.

Over de reorganisatie om te kunnen deelnemen aan de boat shows in september. En over het nieuwe plan dat daaruit voortvloeit.

We kregen recent de vraag van Solaris de boot ter beschikking te stellen voor het Cannes Yachting Festival en de Genoa Boat Show. Als trotse eigenaars vinden we dat allicht een opportuniteit.

Op naar Ajaccio. Over bloed, zweet en tranen, want ook in het paradijs kan ongedierte je dagen en nachten verpesten.

Over een luie zomervakantie aan Waikiki beach.

Over snuisteren in de oude stad Bonifacio, en het vervolledigen van de uitzet voor de boot. Over de aankomst van de nieuwe crew members. En over een uitgestelde viering.

Over het vertrek uit de Maddalena archipel, de oversteek van de straat van Bonifacio en de aankomst in Bonifacio. Over uitdagende omstandigheden en de beleving door de bemanning.

Over de intense ervaring van het ankeren tijdens een Mistralstorm, met nachtelijke inspecties naar de stabiliteit van het anker. Over de activiteiten overdag, gebonden aan de boot. En over hoe het afloopt.

De zomer dient zich aan als een zeiltrip van meer dan 6 weken, opgedeeld om verteerbaar te zijn. Over het eerste deel van het eerste deel, waar het voor alles de eerste keer is.

Porto Rotondo en Ajaccio als uitvalsbasis voor het verkennen van de westkust van Corsica, over Bonifacio, tot in Macinaggio, en de oostkust van Sardinië, over Cala Gonone, tot in Cagliari. Dit alles in goed gezelschap.