In Griekse havens kruisen ankerkettingen elkaar onvermijdelijk. Wat volgt is zelden een rustige oefening, maar wel altijd leerzaam.

Aanmeren met wind is geen technisch probleem, maar een oefening in omgaan met krachten die nooit volledig onder controle zijn.

Een seizoen van herhaling en variatie, waarin vaste routes door de Griekse eilanden telkens nieuwe verhalen dragen. Vanuit Olympic Marine ontvouwt zich een leven op het water dat minder draait om afstand dan om mensen, momenten en omstandigheden.

Een oversteek die afstand tastbaar maakt. Dagen en nachten vloeien samen, en ergens tussen sterren en horizon verschuift het vertrouwen.

Wat ontworpen is voor eenvoud, vraagt in de praktijk precisie. De rolgiek werkt pas wanneer elk detail klopt.

De eerste confrontatie met wind, zee en onszelf. Wat we dachten te weten, maakt plaats voor wat zich aandient — soms zacht, soms onverbiddelijk.

Een beslissing die eerder groeit dan valt. Tussen twijfel en verlangen ontstaat het idee van een boot, en van een leven dat zich nog moet uittekenen.