Dolfijnen voor Ann
Over moeilijk loskomen van de kade. Over persoonlijke escortes, vliegend en zwemmend, maar altijd speels. Over een probleem dat definitief opgelost was, maar dan toch weer niet.
Een Kille Dag in Chalkis
De dag glijdt geleidelijk voorbij. De wind en het uitblijven van de zon geven hem iets onaangenaams. Ann en Wouter kleumen op de boot, ruimen wat op en leggen de laatste hand aan de blogpost die de week afsluit.
Omstreeks 17u staan Daphne en Michael plots aan de boot, geholpen door Stratos’ Punt, dat werd doorgestuurd in voorbereiding van de gewijzigde aankomst. We maken een kleine stadswandeling en gebruiken het diner bij Zélon, een moderne, enigszins luidruchtige gelegenheid met een fijne keuken.
Loskomen van de Kade
De volgende ochtend wordt besteed aan boodschappen doen en het voorbereiden van de boot. Kort na de middag vertrekken we. De waterstand is laag en het water aan de kade ondiep. Daardoor kan de boot zich slechts in beperkte mate op een fender van de kant afduwen, omdat de boegspriet de kade dreigt te raken. De thrusters bieden uitkomst, en we varen achterwaarts van de kade weg, onder een hoek van 30 graden. Eens er voldoende ruimte is, gaat het motorvermogen omhoog om de turbulentie van het stromende water te overwinnen. Door het getij kan het water onder de brug een snelheid tot 7 kt ontwikkelen, en die stroming zet zich honderden meters verder in de verbreding van de straat.
Een Eerste Escorte
Met een noordwest wind zullen we moeten opkruisen. We varen daarom op motor tot op open zee. Net zoals de voorbije dagen houden de stuntpiloten van het Griekse leger oefeningen. Ditmaal richten ze hun aandacht op de boot, de enige in de baai overigens. Meerdere malen vliegen ze dicht langs de boot, alsof het een persoonlijke groet betreft.
Om daarna uit te pakken met enkele spectaculaire loopings.
Eens er voldoende breedte op het water beschikbaar is, worden grootzeil en fok gehesen. Het manoeuvre verloopt vlot en de boot klieft al gauw door het aangenaam vlakke water. We verwachten driemaal overstag te moeten gaan om de Agios Ioannis Theologos in de Baai van Atalantis te bereiken.
Prachtig zeilweer voor de rustige avonturier. De boot haalt regelmatig 7 kt, met 12 kt wind en 25° tegen de schijnbare windrichting.
Een Tweede Escorte
Overstag gaan? Nog even wachten. De hoge bergen van Evia dwingen de wind naar een meer westelijke hoek. Zo kan Minke Balaena dicht langs de kust blijven en het traject vervolgen zonder overstag te gaan.
Terwijl Daphne aan het roer met de wind speelt, verschijnt plots een groep dolfijnen verder op het traject. Onvermijdelijk komt de boot tussen de zwemmende dolfijnen terecht, en die laten zich graag meevoeren met de koers van de boot. Ruim 20 minuten lang worden we vergezeld door de groep, vrolijk springend en buitelend voor, naast en onder de boot.
Niet het eerste contact van Minke Balaena met dolfijnen, maar wel voor Ann. We blijven verwonderd naar het toverachtige tafereel kijken, tot de laatste dolfijn ons traject verlaat.
Onder Heilige Bescherming
Hoog tijd om dan toch overstag te gaan. We zitten nu wel op koers om de Baai van Atalantis te bereiken na één enkele koerswending.
Terwijl we wegvaren van Evia, zien we tegen de berghelling het klooster van de heilige Nikolaas van Galataki, de beschermheilige van zeelieden.
Terug van Weggeweest
Tijdens de oversteek van de straat valt de wind geleidelijk weg. Wanneer de bootsnelheid onder de 3 kt valt, besluiten we het grootzeil neer te laten. Tijdens het binnenhalen van het zeil blijkt dat de mantel van het furlingtouw is losgekomen, daar waar de lus gesloten werd.
Achteraf gezien was reeds in Olympic Marine zichtbaar dat de mantel op bepaalde plaatsen een beetje was opgestropt en veel speling had. Dat hebben we toen echter kort besproken met Nicolas, en verder genegeerd. Ten onrechte.
De losgekomen mantel verhindert dat het touw door de nauwe openingen aan de winches, onder dek en door het furlingmechanisme loopt. Michael suggereert de losgekomen mantel met tape te omwikkelen, om zo toch de geleiding van het touw te herstellen. Zo gezegd, zo gedaan. Het plan werkt en we slagen erin het grootzeil neer te halen, op 20cm na. Op dat ogenblik verdwijnt de tape in het furlingmechanisme van de giek, en durven we niet verder te gaan. Aan de mast zien we het furlingtouw tweemaal passeren, dyneema zonder mantel.
Eerste actie: een berichtje naar Nicolas. We krijgen onmiddellijk reactie, met de vraag naar foto’s.
Na wat berichtjes heen en weer weet Nicolas voldoende om een plan van aanpak te bedenken.
Ankeren nabij Theologos
Wij zetten ondertussen koers naar de haven van Agios Ioannis Theologos. Daar aangekomen wordt het zicht op de haven geblokkeerd door een space-achtig vaartuig: een trimaran met impressionant design, onder Britse vlag.
Nicolas had ons al afgeraden in de haven aan te meren, omwille van onvoldoende diepte. We ankeren in de baai voorbij de haven, op de kaart aangegeven als ankerzone. Zonder noemenswaardige hindernissen en zonder noemenswaardige problemen.
Hulp is Onderweg
Daphne voorziet een heerlijke couscous met een stoofpotje van kip en groenten. Later op de avond laat Nicolas weten dat hij morgen omstreeks 11u ter plaatse zal zijn om te kijken hoe het probleem met de furler van het grootzeil kan worden verholpen. Wat een service van Fast Sailing!
We sluiten de dag af met een mooie portie zonsondergang.
Op anker op een betoverende locatie. Na een fantastische dag. Wetende dat hulp voor dat beetje tegenslag onderweg is.
