Opwarmen in de Sporaden
Over aankomen na een veel te lange reis. Over ankers en hun affiniteiten. Over genoeg, maar niet te veel. Over plannen die zich herschikken in de plooien van de zee.
Een Tweede Kans
Onze gasten voor deze week zijn Veerle en Erik, in hun tweede poging tot zeilen. De eerste poging strandde twee jaar terug op een defect met betrekking tot de mast, en werd gerecycleerd als landreis Van Corsica naar Sardinië.
Door de onzekerheden in de planning voor onze Griekse lentetocht worden de vluchten laat geboekt. Schaarste dus, zeker met de crisis in de straat van Hormuz, dus een overstap in Athene, met overnachting, en dan een lokale vlucht naar Skiathos.
Wouter reserveerde twee kamers in de Holiday Inn Athens airport. Luxe uit de jaren ‘70, en iedereen is daar enkel om te overnachten tussen twee vluchten. Geen aanrader.
De totale reistijd klokt af op 19u, en we arriveren zondag omstreeks het middaguur in Skiathos. Onderweg groeit de nieuwsgierigheid van onze medereizigers. De toon wordt gezet met vragen als
Moeten we dan hard werken?
en
Is er wifi aan boord?
De landingsbaan in Skiathos wordt aangevlogen over de baai waar ook de haven is. Door het raampje zien we de boot netjes liggen, net voor we landen in Skiathos.
Heerlijk Listig
We treffen de boot aan in uitstekende conditie. De marinero’s kennen zelfs onze voornaam nog. Naast ons ligt Coco, een Swan 60 uit 2023. Een prachtexemplaar van een koppel uit Nieuw-Zeeland. Gemaakt in Finland en in twee jaar naar Griekenland gevaren.
De verwantschap blijft onuitgeproken, maar daarom niet minder voelbaar.
Na een snelle lunch in de oude haven starten we met de voorbereidingen voor de trip: boodschappen, de was ophalen, en afrekenen met de havenmeester.
Wouter heeft vanuit België alvast het diner gereserveerd bij Marmita. Listig. Het succes van de vorige keer wordt herhaald, met pasta met zeevruchten en een rijke portie gestoofde groenten met tarbot. Heerlijk.
De avond wordt afgerond met wat toelichting bij de boot en voorbereidingen voor de manoeuvres.
Randvoorwaarden Hersteld
Redelijk snel ontdekken we dat Erik de terugvluchten vanuit Skiathos heeft geboekt, niet vanuit Thessaloniki. Wat speurwerk duidt op een foutje in een mail van Wouter. Omboeken blijkt echter mogelijk zonder kosten, en Erik herstelt de randvoorwaarden voor het traject.
Daarmee ligt de eindbestemming vast, en vouwt het traject zich in een concrete plooi: we plannen enkele ankerplekken in de Sporaden, gevolgd door een oversteek naar Thessaloniki, niet in één rak, maar langs de kust van het vasteland.
Waar het Anker Loskomt
Maandag start met een ontbijt bij Meltemi, op de kade vlakbij de boot. Vroeg, en rond 10u30 kunnen we reeds afvaren. Tijdens het lichten van het anker loopt de winch vast, met de ketting verticaal. Geen probleem met de winch, zo blijkt, maar het anker lijkt vast te zitten. Overvaren, denkt Wouter. We vieren een stukje ankerketting, en Wouter vaart fors vooruit. En ja, het anker komt mee. De boot terug stilleggen en het anker wordt verder opgehaald. Eén van die kleine incidentjes waar we ons ondertussen al niet meer druk over maken.
Eens op zee waait de wind met 12 kt uit het noorden. Er zijn weinig golven, het is prachtig zeilweer. We hijsen de zeilen, grootzeil met één reef, want we verwachten meer wind. Een eerste maal voor de nieuwelingen.
Dat verloopt vlot, en al gauw zeilen we een aantal rakken tussen Skiathos en Skopelos. De wind neemt toe tot 16 kt, en iedereen krijgt de kans haar of zijn handen vuil te maken.
We gebruiken de lunch onder zeil, en ontdekken zo dat de koelkast wel aan staat, maar op stand 0. Dat wordt snel en makkelijk gecorrigeerd, maar de kip voelt zich al niet meer lekker.
Een Ander Anker
We richten het steven opnieuw naar Loutraki, de kleine haven op Skopelos waar we eerder al met Daphne en Michael waren, zoals verteld in Schitterend Skiathos.
We wachten geduldig tot de ferry, veel te groot voor deze plek, in- en weer uitgevaren is, vooraleer we zelf een plekje zoeken.
Tijdens het ankeren in de haven hebben we echter een oud, achtergebleven anker mee.
Erik haalt enkele halsbrekende toeren uit om een touw rond het anker te krijgen. Terwijl hij beide uiteinden van het touw vasthoudt, laat Ann het anker zakken. Dan laat Erik het andere anker vallen. En ja, dat lukt, maar nu hebben we de ankerketting van het andere anker beet.
We hanteren hetzelfde principe: een touw onder de ketting door en ons anker laten zakken. De ketting is echter te zwaar voor Erik om op mankracht alleen te houden. Wouter legt één eind van het touw om een klamp, en Erik windt het andere eind driemaal om een ring op de boegspriet. Zo lukt het wel: we laten ons anker zakken en laten de boot een eindje wegdrijven van de ketting. Net wanneer we vrij zijn, heeft Ann de nieuwe ankerklauw gevonden.
We ankeren opnieuw een twintigtal meter verder, diepte 4.7m en 20m ankerketting. Meer ankerketting ligt moeilijk, omdat de draaicrikel van de boot dan te groot zou worden. Het ankeren verloopt zonder problemen ditmaal. Verder is het afwachten hoe de wind zal evolueren deze dag en vannacht, want de baai biedt beschutting tegen de golven, maar niet tegen de noorderwind.
Team Glossa
Veerle en Erik zijn wel in voor een herhaling van de klim naar Glossa. Ann is onmiddellijk kandidaat om mee te gaan. Wouter is bezorgd over de ligging van de boot, en besluit aan boord te blijven. Met het spijtige neveneffect dat hij de klim dan aan zich zal moeten laten voorbijgaan.
De wacht verloopt erg rustig. Enkel het snurken tijdens het middagdutje doorbreekt de rust. De wandelaars keren terug met een leuk adres voor het avondmaal, restaurant Vrahos. Maar eerst wordt er gezwommen. De temperatuur van het zeewater is ondertussen opgelopen tot 21.6 °C.
In restaurant Vrahos worden de verwachtingen ruimschoots ingevuld. De verse vis vandaag is een jonge tonijn, yellowfin. Ook verse reuzegarnalen, die blijkbaar op twee plaatsen in Griekenland voorkomen en geoogst worden. Weinig besteld en toch flink gegeten.
We worden nog gewaarschuwd door een lokale visser over onze ligplaats, binnen de haven geankerd, en dat er morgen om 8u twee ferries aankomen. Als we dan de verkeerde oriëntatie hebben, zal er flink getoeterd worden. Voor het slapengaan wordt de zonsondergang vastgelegd.
