Een Dag onder Spanning
Over navigeren tussen wind en land. Over pirouettes en waterdans. Over lange lijsten en korte kettingen. Over omgang met de medemens. En over aangekondigd onheil.
Een Vroege Aftrap
Zaterdagochtend. Wouter wordt wakker iets na 6u van gestommel in de kamer. Ann kijkt naar de match van de Rode Duivels tegen Nieuw-Zeeland. Het duurt niet lang voor iedereen op is en het duel volgt. De eerste halftijd domineren de Belgen, maar een doelpunt blijft uit. Een beetje een bekend fenomeen. Dan loopt de score in de tweede helft op tot 5-1 in het voordeel van de Rode Duivels. Iedereen kan goedgemutst de dag aanvatten.
Navigeren tussen Wind en Land
De afvaart uit Skopelos verloopt vlekkeloos.
We zetten koers naar Skiathos. Elke en Oli hebben er hun terugvlucht op zondag geboekt, terwijl Lara en Robbe maandagavond toekomen. Er staat 12 kt wind uit het noordoosten. We kruisen op om uit de baai te komen en gaan dan op ruime koers langs de zuidkant van het eiland.
We varen langs de kust, giek over bakboord, met windsterkte tot 17 kt. We kunnen met de huidige zeilstand maar net de rotsachtige kust vermijden. De wind heeft daar een andere mening over. Om een ongecontroleerde gijp te vermijden, houden we de koers iets minder ruim, waardoor we nog dichter langs de kust komen.
Een Ongeplande Dans
Uiteindelijk beslissen we zelf te gijpen, om wat verder uit de kust te kunnen varen. Dat lukt aardig, maar dan steekt de wind een tandje bij. Bij 25 kt is de boot duidelijk overpowered. We verliezen controle over het roer en maken een ongewilde pirouette.
Het lukt ons weg te varen van het eiland, maar niet zonder een “S of shame” achter te laten.
The S of Shame is het karakteristieke S-vormige spoor dat een zeilboot achterlaat wanneer de stuurman door overcorrigeren geen constante koers weet aan te houden. Het is een humoristische term die vooral onder wedstrijd- en toerzeilers wordt gebruikt.
De wind blijft duwen met 25 kt geweld, maar wat verder uit de kust krijgen we voldoende ruimte om de fok en vervolgens het grootzeil te bergen.
De Wachtlijst
We ronden de zuidkant van het eiland op motor en steken de fok bij wodra de windrichting het toelaat. Met die combinatie halen we vlotjes 9.5 kt.
Vanaf zondag wordt zwaar weer verwacht. De Meltemi. En we zijn blij de beschutting van Skiathos te kunnen opzoeken. Wouter belt alvast even, ongeveer een uur voor aankomst, om een plaatsje te reserveren. Het antwoord: “Vandaag niet. De wachtlijst voor zondag telt 35 kandidaten.”. Einde gesprek.
Even de gedachten ordenen. Terug naar Skopelos, waar plaats genoeg is, is geen optie: Elke en Oli hebben zondag al heel vroeg een terugvlucht. We weten niet of er alternatieven zijn op Skiathos, maar het ziet er niet naar uit. We bellen terug, om aan te dringen en de urgentie aan te geven. Weerom zonder succes, en als alternatief wordt baai Siferi aangebracht.
Baai Siferi ligt op wandelafstand van Skiathos haven. Er liggen een tiental boten. We zoeken een geschikte plek om te ankeren tussen de boten. De eerste drie pogingen leveren enkel gras op. Bij de vierde poging, op een andere plaats, lukt het, en even later ligt de boot vast. Twijfelend, iets te dicht bij een catamaran, en daardoor met te weinig ankerketting, maar toch.
Logistiek
We liggen voor anker en hebben dus nood aan proviand. We gaan met de dinghy naar de wal. Wouter wil op de boot blijven, gezien de korte ankerketting, de nabijgelegen catamaran en de aangekondigde Meltemi. De anderen kunnen hun tijd nemen aan de wal: er zijn nog wat etensrestjes op de boot, en vooral nog veel schrijfwerk voor de blog.
Zo gaat het ook. Op de wal wordt uitgebreid ontbeten en worden inkopen gedaan voor de boot.
Pas uren later keren ze terug naar de boot.
Buren voor Anker
Er wordt gezwommen, naar goede gewoonte.
We maken kennis met de bemanning van de nabijgelegen catamaran. Een Zwitsers koppel met een jong meisje aan boord. Ze zijn bezig aan een zevenjarige wereldreis, die ze online documenteren onder de naam Seven Summits Sailing.
Ze zijn een beetje verontrust door onze nabijheid, maar heel redelijk in de dialoog daarover. We spreken af een extra oogje in het zeil te houden en elkaar op de hoogte te houden wanneer iemand vertrekt of terugkeert.
Het Laatste Avondmaal
Elke en Oli moeten morgenochtend al vroeg op pad voor de terugreis. Voor het avondmaal worden de rugzakken ingepakt. Daarna bereiden ze een heerlijke vegetarische maaltijd: pitabroodjes met gebakken aubergine, tomatensalade, tatziki en gebakken halloumi.
Een Aangekondigde Ondergang
Tegen de avond merkt Wouter dat het batterijniveau te ver is gezakt en zet hij de generator aan. Elke werpt op dat de kajuit dan te warm wordt. Met de start van de generator zakt het batterijniveau onmiddellijk met enkele tienden V. Dan maar niet, denkt Wouter, en hij schakelt de generator terug uit.
De nacht valt. Wouter brengt het grootste deel van de nacht aan dek door. Alles verloopt rustig en zonder incidenten.
