Over familie die bemanning wordt. Over uitgestippelde routes en ruimte die zich niet laat plannen. Over eigen gelijk en gedeelde koers. Over nachten die rust beloven maar slaap ontzeggen. Maar vooral over hoe samen onderweg zijn meer is dan dezelfde bestemming hebben.
Een Uitgestippelde Reis
Zondag arriveren Ann en Wouter weer in Gouvia om de reis te vervolgen, samen met de nieuwe crew, Mark, de broer van Ann, en zijn vrouw Sigrid. Een vroege aankomst, gevolgd door een gezellige lunch in de haven.
Een hedendaagse Odyssee begint tussen wasgoed en boodschappen. We zorgen voor power supply en vullen de watertank bij. Wanneer we de laundry lady texten voor het afhalen van de was, zoals afgesproken, antwoordt ze droogweg: “Hello! Today I’m closed. It’s Sunday. Tomorrow morning we are open from 9 o’ clock.” Na wat aandringen kan ze omstreeks 18u even naar het de laundry service komen. Ondertussen doen we inkopen voor de week, volgens vertrouwd recept, ieder koppel een kookbeurt.
Naar het goede voorbeeld van Jan maakt Wouter een aanzet tot planning met ChatGPT. Dat levert alvast interessante havens en ankerplaatsen op de route van Corfu naar Zakynthos: Gaios op Paxos, D-Marin op Lefkas, Vathy op Ithaka, Poros op Kefalonia, en Agios Nikolaos of Zakynthos-stad op Zakynthos.
Een uitgestippelde reis, maar een eigenzinnige zee, zo zal blijken.
We eten in een van de restaurants van de haven en gaan vroeg slapen. Twee weken verstreken sinds ons laatste bezoek. Dat brengt ons van 35 graden naar 25 graden overdag. ‘s Avonds is het snel fris, en ‘s nachts te fris om aan dek te slapen. De reiservaring wordt anders.
Groen Links
Maandagochtend ontbijt in de marina. Daarna vertrekken we richting Gaios op Paxos, met een tussenstop in Lakka, een baai in het noorden van het eiland. Dat is in het totaal 38 NM.
Sigrid en Mark krijgen hun eerste praktische opdrachten, na een uitgebreide briefing op zondag. De achterlijnen binnenhalen bij het afmeren van de boot, bij lichte zijwind. Dat verloopt vlot.
De haven van Gouvia ligt in een grote maar ondiepe baai. Net zoals bij het binnenvaren is het belangrijk de bebakening nauwkeurig te respecteren. GRAS? Neen, rood rechts en groen links, omdat we naar open water varen.
Eens op zee staat er te weinig wind om te zeilen, dus varen we op motor.
Eigen Gelijk
Het is al 15u30 wanneer we in Lakka arriveren om te ankeren. We besluiten de nacht door te brengen voor anker in Lakka, en morgen door te varen naar Gaios, een must see volgens ons. Het is erg druk en we proberen daarom te ankeren dicht bij de ingang van de baai.
Een eerste poging wordt onthaald op reclamaties van een Franse boot die aan de rotsen is vastgemaakt: te dicht bij zijn anker en als we een volledige draaicirkel zouden beschrijven, zou dat slecht aflopen. Eigenlijk heeft hij gelijk, maar zijn toon is aan de ruwe kant.
We leggen het anker 10m verder naar open water. Met een diepte van 5.5m en 20m ketting. Theoretisch voldoende, maar het geeft geen goed gevoel, zeker met de golven die recht de baai binnenlopen. We kunnen echter niet meer ketting uitlaten zonder in aanvaring met andere boten of de rotsen te komen. Wouter laat de GPS nog wat aan staan om het traject van de boot aan zijn anker te kunnen volgen.
Zwemmen is zoals steeds de eerste activiteit. Maar twee weken later is frisser aan dek, zeker wanneer de zon even niet schijnt. Het water meet 26 graden tegenover 29 graden voorheen. Zwemmen is nog steeds een weldaad, maar de wind voelt koud aan uit het water. De reiservaring wordt anders.
Een Rustige Woelige Nacht
Sigrid en Mark kwamen als familie aan boord en worden gaandeweg bemanning. Al zijn ze het niet altijd eens over de te volgen koers.
Een ervaren gids wijst de weg.
Tegen de avond liggen er meer dan 50 boten voor anker in de baai. Sigrid en Mark bereiden een heerlijke pasta, en we gaan de nacht in met een spelletje Rummikub.
Voor het slapengaan activeren we de AnchorPro-app, wat een beetje extra vertrouwen geeft. Toch slaapt Wouter de ganse nacht aan dek om de situatie in de gaten te houden. Met deken weliswaar.
De golven lopen nog steeds recht de baai binnen. Afhankelijk van de windrichting ligt de boot flink te rollen. Het wordt een rustige woelige nacht.
Het alarm gaat meermaals af. Telkens is het loos alarm. De locatie invoeren met lengte- en breedtegraad tot op duizendsten van een minuut is geen sinecure. Slaap winnen doen we beetje bij beetje.
Terug op Vaste Grond
De ochtend dient zich enigszins rustiger aan.
Net door de onderbroken nachtrust zijn we dinsdag relatief laat op. Om 8u nemen we een snel ontbijtje, yoghurt met fruit. We willen vroeg aankomen in Gaios om makkelijker een vrije plaats te vinden.
Vanuit de baai van Lakka is het slechts een klein uurtje varen naar Gaios. We arriveren eigenlijk te vroeg om een vrije plaats te vinden. We wachten in de bredere ingang van de haven tot er een boot vertrekt en we die plaats kunnen innemen. We zijn een beetje te ver doorgevaren, maar met een mooie S-bocht achterwaarts leggen we ons netjes tussen de andere boten.
We brunchen in de haven en verkennen al wandelend de andere haveningang.
We kopen een elektriciteitskaart, bestellen een levering diesel en sluiten de formaliteiten af wanneer de havenmeester later op de dag het liggeld komt innen.
Restjes Voor Onderweg
Restaurant Erimitis is gesloten, dus moeten we improviseren voor het diner. Zoals steeds komt Google Maps ons te hulp met de beste plekjes. Restaurant Vale Ladi blijkt ondanks zijn ligging in het drukke centrum een uitstekende keuze. Na een overvloed aan gedeelde appetizers en een decadente portie amberjack, zijn de pasta’s er bijna te veel aan. Uitstekend, maar veel te groot. Op aanraden van de restauranthouder nemen we de restjes mee naar de boot. “Doe er wat olie bij”, lijkt hij te zeggen.
In de loop van de avond valt de wind stil en we genieten ditmaal van een rustige nacht zonder zorgen.
